Ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της μεταπολεμικής Αμέρικης.
Το 1947, η Ελίζαμπεθ Σορτ, σε ηλικία 23 ετών βρέθηκε δολοφονημένη σε ένα πάρκο στο Λος Άντζελες.
Το σώμα της είχε κακοποιηθεί, είχε χωριστεί στη μέση με χειρουργική ακρίβεια και είχε τοποθετηθεί σε πόζα. Ο δράστης είχε καθαρίσει επιμελώς το σώμα με βενζίνη, μην αφήνοντας αποτυπώματα για την έρευνα της αστυνομίας. Το νεκρό κορίτσι βρεθηκε σε ένα πάρκο, γυμνό. Την είχαν κόψει στη μέση στο ύψος της οσφυικής περιοχής της σπονδυλικής στήλης. Ήταν κατάχλωμη καθώς όλο το αίμα είχε αποστραγγιστεί από μέσα της και τα εντόσθιά της είχαν αφαιρεθεί και είχαν τοποθετηθεί προσεκτικά κάτω από τα οπίσθιά της. Στο πρόσωπό της είχαν χαράξει ένα "χαμόγελο" από τις άκρες των χειλιών ως τα αυτιά της (χαμόγελο της Γλασκώβης).
Η κοπέλα ταυτοποιήθηκε εύκολα από τα δακτυλικά της αποτυπώματα, καθώς είχε συλληφθεί μερικά χρόνια πριν για κατανάλωση αλκοόλ ως ανήλικη. Στο σημείο όπου βρέθηκε, εκτός από την αστυνομία έσπευσαν και αρκετοί δημοσιογράφοι. Κυκλοφόρησαν φωτογραφίες και φυσικά ξεκίνησε μια επικοινωνιακή τρέλα και εκμετάλλευση του ονόματός της, ενώ γρήγορα ξεχάστηκε η πραγματική της ταυτότητα και έμεινε γνωστή ως "Μαύρη Ντάλια". Οι φήμες έδιναν και έπαιρναν, με την ανοχή της αστυνομίας, που δεν ήθελε να διαρρεύσουν πραγματικά στοιχεία.
Στα γραφεία της εφημερίδας που πρωτοστάτησε στην ενημέρωση και την έρευνα γύρω από τη δολοφονία της Σορτ, έφτασαν γράμματα υποτίθεται από το δολοφόνο της, στα οποία ισχυριζόταν ότι θα "έπαιζε" για λίγο ακόμα με την αστυνομία και στη συνέχεια θα παραδίνονταν. Κάποιους μήνες αργότερα σε μια προβλήτα βρέθηκαν αντρικά ρούχα και ένα υποτιθέμενο σημείωμα αυτοκτονίας που έλεγε ότι δεν έχει το θάρρος να παραδωθεί και αυτό είναι το καλύτερο τέλος για εκείνον.
Στη διάρκεια της έρευνας έγιναν περισσότερες από 150 προσαγωγές υπόπτων, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Ανάμεσα στους ύποπτους ήταν και ο Τζορτζ Οντέλ. Γιατρός στο επάγγελμα και ίσως επίδοξος εραστής της Σορτ, ενώ ανακρίθηκε και τέθηκε υπό παρακολούθηση από τις αρχές, ποτέ δεν του απήγγειλαν κατηγορίες. Μετά το θάνατό του, ο γιος του, που είναι αστυνομικός στο τμήμα ανθρωποκτονιών, κατηγορεί τον πατέρα του για το φόνο της "Μαύρης Ντάλιας" καθώς και για μια σειρά άλλων ανεξιχνίαστων δολοφονιών μεταξύ 1940-1960.
Comments
Post a Comment