Η ιστορία του Ζόντιακ: ο πιο μυστηριώδης serial killer της Αμερικής

Προκλητικός και ακόμα άπιαστος (ίσως πλέον νεκρός) δολοφόνος

Την 1η Αυγούστου το 1969 εμφανίστηκαν τα πρώτα γράμματα από τον περιβόητο Ζόντιακ, έναν από τους γνωστότερους κατά συρροή δολοφόνους, του οποίου η ταυτότητα παραμένει μυστήριο. Η συγκεκριμένη υπόθεση έχει απασχολήσει τον τύπο, την αστυνομία και την κοινή γνώμη ίσως όχι τόσο λόγω του αριθμού των θυμάτων (αφού μόλις 5 έχουν επισήμως αποδοθεί στον μυστήριο εγκληματία), όσο λόγω της προκλητικότητας του θύτη.

Ο Ζόντιακ, όνομα που ο ίδιος έδωσε στον εαυτό του, μετά από επιθέσεις σε δύο ζευγάρια που κατέληξαν σε τρία θύματα, έστειλε τις επιστολές σε τρεις τοπικές εφημερίδες, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για τους φόνους και λέγοντας πως θα δώσει στοιχεία για την ταυτότητά του. Σε κάθε μία από τις επιστολές είχε μέρος από έναν κρυπτογραφημένο κώδικα (408 γραμμάτων συνολικά). 

Σε περίπου μια εβδομάδα από τη δημοσίευση των επιστολών και των τριών τμημάτων του κώδικα από τις τρεις εφημερίδες, ένα ζευγάρι παρέδωσε στην αστυνομία την αποκωδικοποίηση του μηνύματος:

""I like killing people because it is so much fun it is more fun than killing wild game in the forrest because man is the most dangeroue anamal of all to kill something gives me the most thrilling experence it is even better than getting your rocks off with a girl the best part of it is thae when I die I will be reborn in paradice and all the I have killed will become my slaves I will not give you my name because you will try to sloi down or atop my collectiog of slaves for my afterlife ebeorietemethhpiti"

—The solution to Zodiac's 408-symbol cipher, solved in August 1969, including faithful transliterations of spelling and grammar errors in the original. The meaning, if any, of the final eighteen letters has not been determined. " (πηγή wikipedia)
Το κείμενο που προέκυψε έχει γραμματικά και ορθογραφικά λάθη αλλά σε αυτό ο αποστολέας δηλώνει ότι του αρέσει να σκοτώνει ανθρώπους πολύ περισσότερο από ό,τι ζώα, του προσφέρει πολύ μεγαλύτερη απόλαυση από ότι το σεξ και ότι με αυτό τον τρόπο μαζεύει σκλάβους για τη μετά θάνατον ζωή του στον παράδεισο.

Μέσω της εφημερίδας San Fransisco Chronicles ο τότε αρχηγός της αστυνομίας προκάλεσε τον αποστολέα των επιστολών να αποδειξει τα όσα ισχυριζόταν και τότε προέκυψε νέα επιστολή του εγκληματία προς την εφημερίδα (στις 7 Αυγούστου το 1969), όπου για πρώτη φορά απέδωσε το όνομα Ζόντιακ στον εαυτό του. Σε αυτό το γράμμα παρέθετε στοιχεία των επιθέσεων/φόνων που δεν είχαν δοθεί στη δημοσιότητα καθώς και το μήνυμα πως αν κατάφερναν να σπάσουν τον κώδικά του, θα τον έπιαναν.

Τα θύματα

Επίσημα στον Ζόντιακ έχουν αποδοθεί οι παρακάτω φόνοι:

Betty Lou Jensen και David Arthur Faraday, μαθητές λυκείου στις 20 Δεκεβρη 1968 με όπλο

Darlene Ferrin και Michael Mageau (επέζησε), στις 4 Ιουλίου 1969 με όπλο. Την επόμενη μέρα άγνωστος τηλεφώνησε στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής και δήλωσε ένοχος για τους φόνους, αναλαμβάνοντας την ευθύνη και για τους φόνους των Farraday και Jensen 6 μήνες νωρίτερα.

Τέλη Σεπτέμβρη 1969 νέα επίθεση σε ζευγάρι μαθητών τους Bryan Hartnell και Cecelia Shepard με μαχαίρι. Λίγη ώρα μετά την επίθεση ο δράστης τηλεφώνησε και πάλι στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής για να δηλώσει το νέο του έγκλημα. Τα θύματα βρέθηκαν ζωντανά και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο η Cecelia Shepard όμως κατέληξε δύο μέρες αργότερα. Στην πόρτα του αυτοκινήτου του ζευγαριού βρέθηκε χαραγμένο το παρακάτω μήνυμα:

Στα μέσα Οκτώβρη 1969 ο Ζόντιακ δολοφόνησε έναν οδηγό ταξί, τον Paul Stine με όπλο. Τη συμπλοκή παρακολούθησαν τρεις έφηβοι που κάλεσαν την αστυνομία και κατήγγειλαν το συμβάν ενώ ήταν ακόμα σε εξέλιξη. Ό άντρας έσκισε λίγο από το πουκάμισο του θύματος και σκούπισε με πανί το ταξί προτού το εγκαταλείψει. Δύο αστυνομικοί που κατευθύνθηκαν προς τα εκεί απαντώντας στην κλήση των μαρτύρων διασταυρώθηκαν με το δράστη, όμως για άγνωστο λόγο η περιγραφή που τους είχε δοθεί μιλούσε για μαύρο ύποπτο, οπότε δεν ασχολήθηκαν μαζί του.

Μετά τη δολοφονία του Paul Stine, ο Ζόντιακ όχι μόνο δεν κρύφτηκε, αλλά έστειλε νέα επιστολή στις αρχές, μαζί με κομμάτι από το αιματοβαμμένο πουκάμισο του οδηγού ταξί, ως απόδειξη της ενοχής του. Σε επόμενες επιστολές του, κορόιδευε τις αρχές, δίνοντας ασαφείς πληροφορίες, χλευάζοντας τις αποτυχίες της αστυνομίας να τον συλλάβει και συνεχίζοντας να υποστηρίζει ότι θα σκοτώσει ξανά.

Ανάμεσα στα πιο προκλητικά του μηνύματα ήταν και η απειλή πως θα πυροβολούσε μαθητές μέσα από το λεωφορείο του σχολείου. Το δημόσιο και οι αρχές πανικοβλήθηκαν, με σχολικά λεωφορεία να φρουρούνται και τα παιδιά να ζουν για καιρό υπό τον φόβο.

Κατά τη διάρκεια της δράσης του, ο Ζόντιακ έστειλε συνολικά δεκάδες επιστολές — μερικές με αινίγματα, άλλες με εξομολογήσεις, και κάποιες που πολλοί αμφισβητούν αν προέρχονται πραγματικά από τον ίδιο. Η αβεβαιότητα γύρω από τον αριθμό των θυμάτων του παραμένει, καθώς και η ταυτότητά του.

Οι ύποπτοι

Από τη δεκαετία του 1970 μέχρι σήμερα, εκατοντάδες θεωρίες έχουν διατυπωθεί γύρω από την ταυτότητα του Ζόντιακ. Ονόματα έχουν ακουστεί, ύποπτοι έχουν ανακριθεί, και διάφορες ομάδες — από δημοσιογράφους μέχρι ερασιτέχνες ερευνητές και πρώην πράκτορες του FBI — έχουν προσπαθήσει να ρίξουν φως στην υπόθεση.

Μερικά από τα πιο γνωστά πρόσωπα που θεωρήθηκαν ύποπτα είναι ο Arthur Leigh Allen, ο Larry Kane και πιο πρόσφατα ο Gary Poste, με DNA που φέρεται να ταιριάζει εν μέρει. Κανένας όμως δεν έχει συνδεθεί αδιαμφισβήτητα με τους φόνους.

Μύθος ή τέρας;

Ο Ζόντιακ δεν έγινε διάσημος μόνο λόγω των εγκλημάτων του, αλλά επειδή κατάφερε να γίνει μέρος της ποπ κουλτούρας. Βιβλία, ταινίες, σειρές και ντοκιμαντέρ έχουν αφιερωθεί στην υπόθεσή του, ενισχύοντας τον μύθο γύρω από το όνομά του — μύθος που, δυστυχώς, δημιουργήθηκε πάνω στον πόνο και την απώλεια των θυμάτων του.

Πάνω από 50 χρόνια αργότερα, η υπόθεση παραμένει ανεξιχνίαστη. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Ζόντιακ, είτε ζωντανός είτε νεκρός, κατάφερε να αφήσει πίσω του ένα από τα πιο σκοτεινά και προκλητικά αποτυπώματα στην ιστορία του εγκλήματος.