Ή στη ματαιοδοξία ενός Ρωμαίου...
Ο Αύγουστος είναι ο μήνας των διακοπών, των παγωτών και των selfies με θάλασσα στο background και κοκτέιλ στα τραπέζια, αλλά πριν από όλα αυτά, ήταν ο έκτος μήνας ενός έτους χωρισμένου σε δέκα μήνες.
Τότε, παλιά, πρώτος μήνας ήταν ο Μάρτιος, ακολουθούσαν ο Απρίλιος και ο Μάιος, ο Ιούνιος και ύστερα ο Πέμπτος μήνας (Quintilis), ο Έκτος (Sextilis), ο Έβδομος (September), Όγδοος (October), Ένατος (November) και ο Δέκατος (December). Στη συνέχεια προστέθηκαν οι Ιανουάριος και Φεβρουάριος και με κάποια "μαγειρέματα" στις ημέρες, καταλήξαμε στο ημερολόγιο που μας ταλαιπωρεί και μας φορτώνει χρόνια μέχρι σήμερα.
Το όνομα του Αυγούστου δεν προήλθε από κάποιον θεό ή παλιό έθιμο (όπως πολλών άλλων, βλ παρακάτω), αλλά από έναν άνθρωπο: τον Οκταβιανό, γνωστό στην ιστορία ως Αύγουστος Καίσαρας. Ο πρώτος αυτοκράτορας της Ρώμης δεν ήταν απλώς καλός στην πολιτική· ήταν και εξαιρετικός στο να αφήνει το όνομά του στην ιστορία. Το 8 π.Χ., η ρωμαϊκή Σύγκλητος αποφάσισε ότι το όνομα Sextilis δεν ήταν αρκετά glamorous και το μετέτρεψε σε Augustus, προς τιμήν του ηγέτη που είχε καταφέρει να σταθεροποιήσει την αυτοκρατορία μετά από δεκαετίες εμφυλίων πολέμων.
Γιατί ο Sextilis; Επειδή σε αυτόν τον μήνα ο Αύγουστος Καίσαρας είχε τις μεγαλύτερες νίκες του: την κατάκτηση της Αιγύπτου, την εδραίωση της ρωμαϊκής ισχύος και την προσάρτηση κρίσιμων περιοχών. Εξάλλου ο προκάτοχός του είχε ήδη καβαντζώσει τον Quintilis, μετονομάζοντάς τον σε Ιούλιο. Με λίγα λόγια, ο άνθρωπος έκανε rebranding έναν ολόκληρο μήνα, βασισμένος σε προσωπικά επιτεύγματα και κατόρθωσε να αφήσει το αποτύπωμά του στο χρόνο - κυριολεκτικά.
Βέβαια, ενώ εμείς σήμερα απολαμβάνουμε τον Αύγουστο γεμάτο ήλιο, θάλασσα και παγωτό, λίγοι θυμούνται πως το όνομά του είναι προϊόν μιας κολοσσιαίας δόσης αυτοπεποίθησης και ματαιοδοξίας ενός άντρα που ήθελε να αφήσει το στίγμα του στην ιστορία και το κατάφερε. Αντί για απλή αναγνώριση, ο Αύγουστος Κ. ήθελε να βεβαιωθεί πως κάθε φορά που κοιτάμε το ημερολόγιο, θα θυμόμαστε την… «προσωπική του μάρκα».
Έτσι, κάθε φορά που βλέπουμε τον Αύγουστο να φεύγει γλυκά και ζεστά, ας θυμόμαστε πως πίσω από αυτή την καλοκαιρινή ανάπαυλα κρύβεται ένα αριστούργημα αυτοθαυμασμού.
Όσο για τους υπόλοιπους μήνες:
Ο Φεβρουάριος ονομάστηκε έτσι εξαιτίας της γιορτής εξαγνισμού που γινόταν εκείνη την περίοδο, τα Φεβρουάλια.
Ο Μάρτης έχει το όνομα του θεού του πολέμου Άρη *Mars.
O Απρίλιος ονομάστηκε έτσι από το λατινικό aprire (ανοίγω), προφανώς υπονοώντας την άνθιση των λουλουδιών και τον ερχομό της άνοιξης.
Ο Μάιος πήρε το όνομά του από τη μητέρα του θεού Ερμή, Μαία, η οποία συνδέθηκε με τη γονιμότητα και την αναγέννηση της φύσης.
Ο Ιούνιος έχει πάρει το όνομά του από τη θεά Ήρα (στα λατινικά Juno) - προστάτιδα του γάμου - καθώς εκείνη την περίοδο γίνονταν οι περισσότεροι γάμοι στην αρχαία Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.
Τέλος, οι 7ος - 10ος μήνες του αρχικού ημερολογίου, δε μετονομάστηκαν ποτέ, είτε γιατί οι Λατίνοι ξέμειναν από έμπνευση, είτε γιατί δεν τους θεώρησαν αρκετά σημαντικούς για να ασχοληθεί κανείς μαζί τους. 😜
Αν έπρεπε εσείς να ονομάζατε τους μήνες, τι ονόματα θα τους δίνατε;
Ρίξ’ το στα σχόλια — μπορείς να προτείνεις και θεματικές (π.χ. «Χιονιάρης», «Λουλουδένιος», «Τζιτζικάτος»).
Γράψε την ιδέα σου στα σχόλια 👇
Comments
Post a Comment