Πεφταστέρια και Wishful Thinking

Κι αν πετύχει; (Περσείδες version)

Κάθε Αύγουστο, με μαθηματική ακρίβεια, η γη διασταυρώνεται με την τροχιά του κομήτη Swift-Tuttle και τα υπολείμματά του διασχίζουν την ατμόσφαιρα και καίγονται, δημιουργώντας εντυπωσιακά φωτεινά σημάδια στο νυχτερινό ουρανό. Η κορύφωση της φετινής βροχής των Περσείδων αναμένεται 11-14 Αυγούστου και όλοι οι λάτρεις της παρατήρησης του νυχτερινού ουρανού, οι αθεράπευτα ρομαντικοί αλλά και κάποιοι που απλά τους κουβάλησαν σε κάποιο σημείο με ελάχιστη φωτορύπανση θα στρέψουν τα κεφάλια τους ψηλά. 

Είναι όμορφο να φαντάζεσαι την ανθρωπότητα, ενωμένη, να μαζεύεται κάτω από τον νυχτερινό ουρανό για να κάνει κάτι βαθιά σουρεαλιστικό:

Να κοιτάει πύρινους βράχους που πέφτουν από το διάστημα και… να κάνει ευχές.

Στρώνεις κουβέρτα, κρατάς ένα κομμάτι καρπούζι κι ένα κουτάκι μπύρα σαν αντίδοτο στην υπαρξιακή κρίση, και κοιτάς τον ουρανό με το βλέμμα της ελπίδας — ή της ήττας, εξαρτάται.

Δεν έχει σημασία αν δεν ξέρεις τι είναι ο Αστερισμός του Πήγασου ή αν το μόνο αστέρι που αναγνωρίζεις είναι η Beyoncè. Σημασία έχει ότι εκείνη τη στιγμή, θέλεις. Εύχεσαι. Ψιθυρίζεις στο σύμπαν κάτι μικρό ή μεγάλο. Κάτι σημαντικό για σένα -- τόσο που μπαίνεις στη διαδικασία να αφήσεις στην άκρη -για λίγο- τη λογική σου και να το στείλεις με όλο σου το είναι στο σύμπαν για να το αναλάβει. Μεταξύ μας εύχεσαι στο κενό (αν σκεφτείς ότι τα περισσότερα μετέωρα διαλύονται στην ατμόσφαιρά μας) ή στέλνεις την εύχη πίσω στο χώμα που πατάς (αν πετύχεις εκείνα τα 1-2 που μπορεί να φτάσουν ως την επιφάνεια της Γης σαν μετεωρίτες).

---

🤞 Συνηθισμένες ευχές με τυχαία σειρά και το χέρι στην καρδιά

🔸 Να αδυνατίσω χωρίς δίαιτα, τρώγοντας παγωτά και μερέντα.
🔸 Να με ερωτευτεί κάποιος που να μην είναι τοξικός ή πρώην μου.
🔸 Να καταφέρω να μη βάλω δόσεις στο λογαριασμό της ΔΕΗ του Αυγούστου.
🔸 Να πιάσω το τζόκερ ώστε να μην ξαναδουλέψω ποτέ (κι ας μην παίζω).
🔸 Να αποκτήσει νόημα η ζωή μου, ή έστω μια καλύτερη σειρά στο Netflix.

Και το καλύτερο όλων:
Να αλλάξουν όλα, χωρίς να αλλάξω εγώ.

Εσείς τι ευχές μπορείτε να παραδεχτείτε με το χέρι στην καρδιά;

---

💫 Μήπως τα πεφταστέρια είναι το πιο ρομαντικό placebo του σύμπαντος;

Μήπως ο νυχτερινός ουρανός είναι απλά η καλύτερη μορφή δωρεάν ψυχοθεραπείας που βρήκαμε;
Μήπως το να κάνεις ευχή, έστω και για λίγο, είναι η μόνη στιγμή που νιώθεις πως μπορεί και να γίνει κάτι;

Και μήπως, τελικά, αυτό αρκεί;

Κάτω από έναν ουρανό που δεν περιμένει τίποτα από εμάς, εμείς συνεχίζουμε να περιμένουμε τα πάντα.

Και μπορεί να μην πέσει κανένα αστέρι απόψε.
Αλλά αν πέσει…ας κάνουμε μια ευχή.

Μπορεί να μην αλλάξει τίποτα. Μπορεί και να αλλάξουν όλα. Αλλά για μερικά δευτερόλεπτα, πριν πέσει το επόμενο, εσύ θα έχεις προλάβει να ελπίσεις. Και για κάποιους από εμάς, αυτό είναι ήδη μια μικρή νίκη.
Υ.Γ. Εύχομαι κι εγώ να πιάσω το τζόκερ χωρίς να παίξω. 😉

Κι αν πετύχει;