... και εξαφανίζεται η διάθεση (τουλάχιστον στη μεγαλύτερη μερίδα -την πιο φυσιολογική;- του πληθυσμού)
Υπάρχει μια στιγμή κάθε χειμώνα, κάπου μεταξύ των πρώτων κρύων και της αναζήτησης για παπούτσια που «δεν γλιστράνε», όπου παρατηρούμε το εξής καταπληκτικό φαινόμενο:
Κοιτάζουμε το ρολόι, είναι 16:58.
Κοιτάζουμε ξανά, είναι 17:00.
Και έξω ο κόσμος έχει πατήσει dark mode.
Αν νομίζεις ότι αυτό σε επηρεάζει μόνο επειδή «είσαι λίγο κουρασμένος», επίτρεψέ μου να σου πω:
Όχι. Σε επηρεάζει επειδή το ηλιακό σύστημα έχει αποφασίσει να παίξει ΚΑΙ με την ψυχική σου υγεία.
Και υπάρχουν αποδείξεις.
1. Δεν είμαστε μόνο εμείς... ο ίδιος μας ο πλανήτης έχει... λόξα
Η Γη δεν στέκεται ίσια, γέρνει. Και όχι λίγο: 23,4°.
Αν ένας άνθρωπος στεκόταν με τέτοια κλίση, θα του λέγαμε ευγενικά: «κάτσε, θα πέσεις».
Αυτή η αθώα γωνία ευθύνεται για το ότι τον χειμώνα ο Ήλιος αποφασίζει να δουλεύει ημιαπασχόληση.
Μερικές ώρες φως, ένα διάλλειμα για καφέ, κι ύστερα “άντε γεια”.
Το σκοτάδι δεν είναι απλώς φυσικό φαινόμενο, είναι η πρώτη υπενθύμιση ότι το σύμπαν δεν έχει διάθεση να μας καλοπιάσει.
2. Η ηλιοφάνεια μειώνεται, ο εγκέφαλος το παίρνει προσωπικά.
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι ικανός για απίστευτα πράγματα:
* να ερωτευτεί λάθος άτομο
* να θυμάται τραύματα από τη δεκαετία του '90
* να ψάχνει το κινητό ενώ το κρατάς στο χέρι
Αλλά μόλις του κόψεις τη δόση ηλιοφάνειας, λυγίζει σαν φυτό που ξέμεινε από νερό.
Η σεροτονίνη πέφτει, μαζί της και οι άμυνες. Λιγότερη σεροτονίνη = περισσότερη γκρίνια, κατανάλωση υδατανθράκων, και υπαρξιακά.
Ξαφνικά οτιδήποτε απαιτεί ενέργεια: δουλειά, υποχρεώσεις, ζωτικότητα, μοιάζει με βαρετό ντοκιμαντέρ για τη χλωρίδα της τούνδρας.
3. Βιταμίνη D: η θεά που μας εγκαταλείπει όταν τη χρειαζόμαστε περισσότερο
Το Νοέμβρη κάνει ghosting και χωρίς να φταίει.
Δεν υπάρχει ήλιος για να παραχθεί.
Αποτέλεσμα; Αίσθημα κόπωσης, βαρεμάρα, και μια ανεξήγητη ανάγκη για σοκολάτα.
Δεν είναι ιδέα σου: το σώμα σου υπολειτουργεί επειδή κάποιος έκλεισε τον διακόπτη που γράφει “SUNLIGHT”.
4. Κιρκάδιος ρυθμός: το βιολογικό ρολόι πάει για ύπνο από τις 5
Ο κιρκάδιος ρυθμός είναι ένα εσωτερικό ρολόι που μετράει το φως και αποφασίζει πότε πρέπει να κοιμηθούμε. Το χειμώνα το μήνυμα είναι πάντα το ίδιο:
«Είναι νύχτα. Πάμε για ύπνο. ΤΩΡΑ.»
Αντίθετα, η πραγματική ζωή σου λέει:
«Έχεις ακόμα δουλειά, παιδιά, ψυγείο άδειο και πλυντήριο γεμάτο.»
Σε αυτή τη μάχη, δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι. Απλά σερνόμαστε από μια ώρα κι ύστερα.
5. Η κοινωνία κινείται κανονικά, εμείς όμως όχι
Εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη ειρωνεία όλων:
η μέρα μικραίνει, αλλά οι υποχρεώσεις μένουν ίδιες.
Δεν είμαστε στην Ισλανδία, να πει η κυβέρνηση «δουλεύουμε λιγότερο το χειμώνα».
Όχι. Εδώ συνεχίζουμε κανονικά, λες και η νύχτα στις 5 είναι μια λεπτομέρεια χωρίς σημασία.
Ζούμε λοιπόν σε διπλή πραγματικότητα:
η κοινωνία απαιτεί 100% λειτουργικότητα, ενώ ο εγκέφαλος έχει ήδη κλείσει τα φώτα και έχει τυλιχτεί με κουβέρτα. Μέχρι που τρώμε βραδινό μέσα στη μαυρίλα και νιώθουμε ότι ζούμε σε σκανδιναβικό noir.
6. Καφεΐνη: η τελευταία αχτίδα φωτός
Γύρω στις 18:30, όταν όλα γύρω επιμένουν ότι έχει έρθει η ώρα να αράξεις, αποφασίζεις:
«Χρειάζομαι άλλον έναν καφέ.»
Δεν είναι ανάγκη. Είναι coping mechanism.
Κάθε γουλιά είναι μια μικρή επανάσταση απέναντι στο απόλυτο χάος.»
Ένας τρόπος να πεις στο σκοτάδι: «Εγώ θα κρατήσω τα μάτια μου ανοιχτά, θες δε θες.»
7. Ο χειμώνας μας βάζει σε λειτουργία εξοικονόμησης ενέργειας
Δεν είμαστε φτιαγμένοι για παραγωγικότητα Δεκέμβρη μήνα.
Είμαστε φτιαγμένοι για σούπες, κουβέρτες, binge watching, χνουδωτές κάλτσες και φιλοσοφικά meltdown στις 20:14 χωρίς αιτία.
Η ψυχολογία λέει ότι η μείωση του ηλιακού φωτός επηρεάζει άμεσα τη διάθεση.
Η εμπειρία λέει ότι ενισχύει την ανάγκη να εξαφανιστούμε προσωρινά από παντού.
Κι η αλήθεια λέει ότι το σώμα απλώς προσαρμόζεται σε έναν κόσμο που σκοτεινιάζει νωρίτερα.
Συμπέρασμα
Αν νιώθεις περίεργα, πεσμένα, κουρασμένα, υπαρξιακά, ή απλώς “δεν έχω όρεξη για τίποτα”…
Φταίει η Γη που γέρνει.
Φταίει ο Ήλιος που σχολάει νωρίς.
Φταίει η βιολογία, η κοσμολογία, η φυσική, η χημεία, και κάθε επιστήμη που βρήκε τρόπο να αποδείξει ότι ο χειμώνας είναι απλώς μια συλλογική πτώση διάθεσης.
Και φυσικά φταίει ο καφές που τέλειωσε. 😉
🖤 zerofack$: Κάπου ανάμεσα στις 17:00 και στο πρώτο χασμουρητό, καταλαβαίνεις ότι δεν φταις εσύ, φταίει η Γη που δεν κάθεται ίσια.
ΥΓ... αφιερωμένο στις φίλες μου (μια απόδειξη ότι έχω ενσυναίσθηση!!)
Comments
Post a Comment