Θεραπείες για το hangover από τους αρχαίους Έλληνες

Spoiler alert: δε λειτουργούσαν

Ξυπνάς ένα πρωί και το φως σε χτυπάει σαν τιμωρία θεών. Το κεφάλι πάλλεται, το στόμα στεγνό, η ψυχή βαριά. Κι εκεί, ανάμεσα σε καφέ και τύψεις, σου έρχεται η σκέψη:
«Άραγε τι έκαναν οι αρχαίοι Έλληνες μετά από ένα καλό συμπόσιο;»

Η απάντηση είναι απλή: τα ίδια λάθη, με πιο επική περιγραφή.
Οι πρόγονοί μας, που έστηναν φιλοσοφία πάνω σε κρασί και συζητούσαν για την αθανασία της ψυχής με κύλικες στο χέρι, ξυπνούσαν το επόμενο πρωί με το Διόνυσο να χτυπάει τα τύμπανά του μέσα στο κρανίο τους. Και φυσικά, προσπαθούσαν να το “θεραπεύσουν”.

 1. Μέλι και νερό, το γλυκό ψέμα του Ιπποκράτη

Ο Ιπποκράτης, ο πατέρας της ιατρικής και των κακών διατροφικών συμβουλών, πρότεινε μέλι διαλυμένο σε νερό για αποτοξίνωση.
“Το μέλι καθαρίζει τον οργανισμό”, έγραφε.

Το αποτέλεσμα; Ένα sticky χάος και καμία ουσιαστική βελτίωση.

Αλλά τον καταλαβαίνω. Αν είχες πελάτες Σπαρτιάτες που έπιναν κρασί ανακατεμένο με αίμα και θαλασσινό νερό, κι εσύ θα έλεγες «πιες λίγο μέλι, παιδί μου».

2. Ο μαϊντανός της ελπίδας

Οι Αθηναίοι πίστευαν πως ο μαϊντανός έχει μαγικές ιδιότητες: καθάριζε το αίμα, έδιωχνε τη ζάλη, και, το κυριότερο, προστάτευε από τα “κακά πνεύματα του κρασιού”.
Έτσι, στα συμπόσια στόλιζαν τα κεφάλια τους με στεφάνια μαϊντανού.

Φαντάσου το σκηνικό: τριάντα τύποι ξενυχτισμένοι, με στεφάνια σαλάτας στο κεφάλι, να προσπαθούν να φανούν “φιλοσοφημένοι”.

Στην πραγματικότητα, ο μόνος που ωφελήθηκε ήταν ο μάγειρας που δεν ξέμεινε ποτέ από γαρνιτούρα.

3. Πρόληψη με λάδι (και τυρί : προαιρετικά)

Ο Αριστοτέλης και οι γιατροί της εποχής του πρότειναν μια γουλιά λάδι πριν το ποτό.
Η θεωρία: “επικαλύπτει το στομάχι και προστατεύει από τη μέθη”.
Η πράξη: αμφίβολη επιτυχία και μια νέα μορφή ναυτίας. 
Κάποιοι πρόσθεταν σε αυτό και λίγο τυρί (για έξτρα δύναμη)

Αν μη τι άλλο, οι Έλληνες παρέμειναν πιστοί στη μεσογειακή διατροφή. Ακόμη κι όταν υπέφεραν.

4. Hangover brunch, 400 π.Χ. edition

Μετά το ξενύχτι, οι αρχαίοι κατέφευγαν στο λεγόμενο άκρατο οίνο για “ήπια ανάκαμψη”. Ήταν κρασί στην αρχική του ατόφια μορφή χωρίς προσθήκη νερού. Χρησιμοποιούνταν φαρμακευτικά, ακόμα και για απολύμανση πληγών.

Όταν το κεφάλι δε σήκωνε φιλοσοφία, λοιπόν, οι αρχαίοι κατέφευγαν στο φαΐ.
Χταπόδι στη σχάρα, ελιές, λίγο ψωμί, και κρασί ατόφιο.
Ήταν η εποχή που το hangover brunch γεννήθηκε, χωρίς αυγά benedict, αλλά με τον ίδιο στόχο: να νιώσεις ξανά άνθρωπος.

Στο κάτω κάτω, ο Σωκράτης έλεγε “παν μέτρον άριστον”.
Απλώς κανείς δεν θυμόταν αυτή τη φράση μετά το τρίτο κύπελλο.

5. Οι Πυθαγόρειοι και το φίδι της μετάνοιας

Οι πιο “εναλλακτικοί” της εποχής, οι Πυθαγόρειοι, πίστευαν πως το κακό πνεύμα του κρασιού μπορούσε να μεταφερθεί… σε ένα φίδι.
Αν το άγγιζες, έπαιρνε το κακό και το κουβαλούσε μακριά.
Αν σε δάγκωνε, μάλλον απλώς τελείωνε πιο γρήγορα το hangover σου.

Κι όμως, κάτι ήξεραν

Πίσω από τα στεφάνια και τα φίδια, υπήρχε μια σοφία: ο χρόνος και το νερό γιατρεύουν τα πάντα.
Οι αρχαίοι Έλληνες απλώς έντυσαν αυτή την αλήθεια με ποίηση και παράδοση, όπως κάνουν όλοι οι άνθρωποι όταν θέλουν να δώσουν νόημα στον πόνο.

Μικρό φιλοσοφικό hangover

Ίσως τελικά το hangover να είναι το πιο τίμιο μάθημα της ζωής:
το σώμα θυμίζει στο μυαλό ότι “όλα έχουν τίμημα”. Το σώμα σου λέει “μνήσθητι θνητέ”, και συ απαντάς “έλα μωρέ, ένα ποτάκι ακόμα”.
Όμως ακόμα κι ο Διόνυσος ζητάει τον φόρο του την επόμενη μέρα.

Οπότε, αν ξυπνήσεις με το κεφάλι να γυρίζει, θυμήσου:
ο Ιπποκράτης θα σου ‘δινε μέλι,
ο Αριστοτέλης λάδι,
και ο Σωκράτης απλώς θα σου έλεγε: «το ήξερες και πάλι το έκανες».

🖤 zerofack$: γιατί αν κάτι ενώνει τις εποχές, είναι η ελπίδα ότι ο επόμενος καφές θα μας σώσει.

ΥΓ. Κάτι που αληθινά πιάνει (δοκιμασμένο...) : ένα σφηνάκι αλκοόλ την επόμενη μέρα. Οξύμορο, αλλά μερικές φορές ακόμα και εκτός χημείας: alcohol is a solution!