001: Fairy Coffins του Εδιμβούργου
Υπάρχουν άνθρωποι που φτιάχνουν πράγματα για να θυμούνται.Και υπάρχουν άνθρωποι που φτιάχνουν πράγματα για να μην ξεχαστούν ποτέ.
Το 1836, σε μια πλαγιά του Arthur’s Seat στο Εδιμβούργο (όταν το πρωτοδιάβασα νόμιζα ότι πρόκειται για κάποιου είδους θρόνο... τελικά είναι ένας ηφαιστειακός λόφος με πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία), κάτι παιδιά που έψαχναν για κουνέλια βρήκαν κάτι που δεν κυνηγιέται:
μια μικρή κρύπτη.
Και μέσα της, 17 μικροσκοπικά φέρετρα.
Δεν ήταν παιχνίδια και δεν ήταν πρόχειρες κατασκευές. Ήταν φέρετρα. Σε μικρή μεν κλίμακα.
Καθένα περίπου δέκα εκατοστά.
Καθένα με ένα μικρό ξύλινο σώμα μέσα.
Ντυμένο. Τακτοποιημένο. Ήσυχο.
Τοποθετημένα σε τρεις σειρές, πίσω από πέτρες. 8+8+1
Δεν υπάρχει υπογραφή.
Δεν υπάρχει εξήγηση.
Υπάρχει μόνο αυτό το εκνευριστικά ακριβές “17”.
Δεκαεπτά μικροί θάνατοι, προσεκτικά κατασκευασμένοι.
Δεκαεπτά φορές κάποιος κάθισε, έκοψε, έντυσε, έκλεισε καπάκι.
Τι αντιπροσωπεύουν;
Οι θεωρίες προσπαθούν να μαζέψουν το χάος σαν να είναι χαρτιά που έπεσαν από τραπέζι:
• Burke & Hare
Κάποιοι λένε ότι συνδέονται με τους Burke και Hare, δύο άντρες που σκότωσαν ανθρώπους και πούλησαν τα σώματά τους.
Δεκαεπτά θύματα.
Δεκαεπτά φέρετρα.
Μια συμμετρία τόσο τέλεια που μοιάζει ύποπτη.
• Μαγεία / τελετές
Άλλοι μιλούν για μαγεία.
Για τελετές.
Για μικρές “αντικαταστάσεις θανάτου”, σαν να μπορείς να ξεγελάσεις κάτι μεγαλύτερο αν του δώσεις ένα ομοίωμα.
• Κάποιος… απλώς τα έφτιαξε
Και μετά υπάρχει η πιο ήσυχη θεωρία.
Η πιο επικίνδυνη, ίσως.
Ότι κάποιος απλώς τα έφτιαξε. Χωρίς τελετή. Χωρίς θύματα.
Χωρίς λόγο που να μπορούμε να αντέξουμε, ικανοποιώντας την περιέργειά μας, έχοντας το closure που τόσο απεγνωσμένα ζητάμε στο κάθε τι.
- Βρέθηκαν το 1836 στο Arthur’s Seat, κρυμμένα μέσα σε μικρή σπηλιά
- Ήταν 17 συνολικά, με μικρές φιγούρες ντυμένες στο εσωτερικό
- Σήμερα σώζονται μόνο 8
Πού βρίσκονται τώρα;
Από τα 17, σήμερα έχουν απομείνει μόνο 8 και αποτελούν βασικό έκθεμα του Εθνικού μουσείου της Σκωτίας.
Τα υπόλοιπα χάθηκαν.Ή καταστράφηκαν.
Ή ίσως… επέστρεψαν εκεί που ανήκουν.
Κανείς δεν ξέρει.
Και αυτό είναι το πρόβλημα με τέτοια αντικείμενα:
δε σε εξιτάρουν επειδή είναι βίαια.
Σε ιντριγκάρουν επειδή είναι υπομονετικά.
Κάποιος κάθισε και έφτιαξε ενθύμια θανάτου σε μικρή κλίμακα.
Όχι μία φορά.
Δεκαεπτά.
Ίσως δεν ήταν μήνυμα.
Ίσως δεν ήταν τελετή.
Ίσως δεν ήταν τίποτα από αυτά.
Ίσως ήταν η απόδειξη ότι ο άνθρωπος δε φοβάται το θάνατο όσο νομίζει. Απλώς… του αρέσει να τον οργανώνει.
Και καμιά φορά, να τον μικραίνει αρκετά
ώστε να χωράει σε κουτί.



Comments
Post a Comment