Κάτι σαν πρόλογος

Λένε ότι η ευτυχία είναι θέμα επιλογής. Η χρονιά που τελειώνει είναι μια χρονιά που δε μας άφησε πολλά περιθώρια για επιλογές. Ή μήπως όχι;

Ίσως το να μην εγκαταλείπεις είναι επιλογή. Όπως και το να βοηθάς κάποιον να περάσει πιο όμορφα τη μέρα του. Να αφήνεσαι στη φροντίδα όσων σε αγαπούν, όταν το έχεις ανάγκη και να τους φροντίζεις με τη σειρά σου όποτε μπορείς.

Επιλογή είναι και το να μην επιτρέπεις στην απελπισία να σε καταπιεί, αλλά και να δίνεις το περιθώριο στον οργανισμό σου να πενθήσει. Ίσως να μην είναι δική σου επιλογή το πώς θα σου φερθούν οι άλλοι, όμως μπορείς να αποφασίσεις ποιες συμπεριφορές θα ανεχτείς, ποιους θα έχεις στη ζωή σου και ποιοι θα πρέπει να απομακρυνθούν.

Η αγάπη και η φροντίδα προς τον εαυτό μας είναι επιλογή που μπορεί να οδηγήσει στην ευτυχία. Να φροντίσουμε το υπερεγώ (τον καλό μας εαυτό που προσφέρει και αγαπά τους γύρω του, τα πρέπει), το αυτό (τις βαθύτερες ανάγκες μας, τα θέλω), αλλά και το εγώ (την εικόνα του εαυτού μας και ζυγαριά ανάμεσα στα πρέπει και τα θέλω).

Ας επιλέξουμε την ισορροπία, λοιπόν και μέσω αυτής ας κατακτήσουμε την ευτυχία.